SR9009 (Stenabolic)

Szczegółowy przegląd

SR9009 (Stenabolic) to syntetyczny związek opisany przez laboratorium Thomasa Burrisa w Scripps Research jako agonista receptora jądrowego REV-ERB. Swoją renomę zawdzięcza publikacji Solt i wsp. w Nature z 2012 roku: u myszy związek zwiększył tempo metabolizmu, zmniejszył masę tłuszczową i zmienił zachowanie okołodobowe. Stąd wzięło się hasło „trening w butelce". W tej opowieści brakuje jednak dwóch rzeczy i obie są rozstrzygające. Po pierwsze, mechanizm się nie broni. Publikacja Dierickx i wsp. w PNAS z 2019 roku wykazała, że SR9009 wpływa na proliferację i metabolizm nawet w komórkach genetycznie pozbawionych REV-ERB-alfa i REV-ERB-beta. Jeśli efekt pojawia się bez REV-ERB, to nie REV-ERB go pośredniczy. Mechanizm reklamowany w sklepach jest zatem w najlepszym razie niepełny, w gorszym błędny, a rzeczywiste cele związku pozostają nieznane. Po drugie, nie ma danych u ludzi. SR9009 nigdy nie był badany w badaniu klinicznym. To nie jest przypadek skąpych danych: to zero. Do tego farmakokinetyka u gryzoni wskazuje na bardzo słabą biodostępność doustną i krótki okres półtrwania, więc większość dawki doustnej nigdy nie trafia do krążenia. W praktyce oznacza to, że użytkownik nie wie ani ile substancji się wchłonęło, ani co robi ta wchłonięta część. Znajduje się na tej stronie, ponieważ jest sprzedawany i wyszukiwany. Naukowe twierdzenia, którymi się go sprzedaje, nie wytrzymują jednak krytyki.