Stenbolone (Anatrofin)

Szczegółowy przegląd

Stenbolon (2-metylo-5-alfa-androst-1-en-17-beta-ol-3-on) to steryd anaboliczno-androgenny pochodzący od dihydrotestosteronu, wprowadzony do obrotu w latach 60. jako Anatrofin, zwykle w postaci estru octowego do iniekcji. Dawno zniknął z rynku farmaceutycznego. Najważniejsze do wyjaśnienia: stenbolon NIE jest tożsamy z metylostenbolonem. Ten drugi to metylowany w pozycji 17-alfa doustny steryd designerski, który pojawiał się w skandalach suplementowych lat 2010., i ma w tej bibliotece własną stronę. Podobieństwo nazw często prowadzi do pomyłek, choć struktura, droga podania i ryzyko wątrobowe są odmienne. Dostępna literatura o stenbolonie jest wąska i charakterystyczna: Goudreault 1991 zidentyfikował jego metabolity w moczu metodą spektrometrii mas, Yu 2005 opracował metodę do kontroli antydopingowej w wyścigach konnych, a artykuł Villanuevy Gasca z 1969 roku to ówczesne badanie fizjologii jajnika. Sama ta lista coś mówi: związek bada się dziś głównie po to, by móc go wykryć, a nie po to, by go stosować. Nie ma nowoczesnego, kontrolowanego badania skuteczności u ludzi. Farmakologicznie, jako pochodna DHT nie aromatyzuje, więc nie wywołuje efektów estrogenowych, ale efekty androgenne, takie jak trądzik i przyspieszone wypadanie włosów, mogą być wyraźne. Jako ester iniekcyjny omija metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, więc uszkodzenie wątroby typowe dla 17-alfa-alkilowanych sterydów doustnych go nie dotyczy. Supresja HPTA dotyczy jednak każdego androgenu, co omawia przegląd Rahnemy z 2014 roku.